تبلیغات
onlin
چهارشنبه 24 مرداد 1397  10:32 ق.ظ

 ارکان شرکت های تعاونی را می توان به سه مورد تقسیم نمود :
1. مجمع عمومی
2. هیات مدیره
3. بازرس یا بازرسان
مطابق ماده 30 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی :
" مجمع عمومی که بر اساس این قانون بالاترین مرجع اتخاذ تصمیم و نظارت در امور شرکت های تعاونی می باشد از اجتماع اعضای تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار آن ها به صورت عادی و فوق العاده تشکیل می شود و هر عضو بدون در نظر گرفتن میزان سهم فقط دارای یک رای است . "
مجمع عمومی به صورت مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده تشکیل می شود.
مجمع عمومی عادی : مجمع عمومی عادی عبارت است از اجتماع اعضای تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار آن ها که برای تصمیمات جاری سالانه شرکت در محل معین گرد هم می آیند.
مجمع عمومی فوق العاده : مجمع عمومی فوق العاده عبارت است از اجتماع اعضاء تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار برای تصمیمات فوق العاده شرکت از جمله تغییر در مواد اساسنامه یا عزل و نصب و قبول استیفا هیئت مدیره و یا انحلال و ادغام که در محل معین گرد هم آمدند.

    طرق تصمیم گیری در مجامع شرکت تعاونی

تصمیم گیری در مجامع به یکی از طرق ذیل ممکن است انجام گیرد :
- با اکثریت مطلق یا اکثریت تام ؛
- با اکثریت نسبی ؛
- با اکثریت خاص؛
- به اتفاق آرا.
اکثریت مطلق یا اکثریت تام که معمولاَ از آن با عنوان اکثریت – بدون اتصاف به مطلق یا تام – یاد می شود، اکثریت بیش از نصف است و آن تعداد آرایی است که لااقل مساوی نصف به علاوه یک باشد.
اکثریت نسبی، تعداد آرایی است که زیادتر از آرای دیگران باشد و در آن آرایی که بیشترند، مناط اعتبار خواهد بود.
میزان اکثریت خاص، در هر مورد در مقررات مربوط مشخص و پیش بینی می شود و اصولاَ باید بیش از اکثریت مطلق ( مانند سه چهارم ) باشد؛ بنابراین اکثریت خاص نیز فی الواقع اکثریت بیش از نصف است ؛ ولی حداقل آن رقمی بیش از نصف به علاوه یک است.
اتفاق آرا – همان طور که معلوم است – موافق بودن همه آرای حاضر با امر مورد رای گیری است. بدیهی است هر اندازه که تعداد حاضران بیشتر رباشد، احتمال حصول به اتفاق آرا کمتر می شود؛ لذا این طریق تصمیم گیری در مجامعی معمول می گردد که تعداد اعضای آن کم است.
رای گیری به اکثریت مطلق و اکثریت نسبی، ممکن است به تساوی آرا بینجامد؛ در این صورت، مثلاَ اگر رای گیری برای انتخاب یکی از اعضای هیئت مدیره تعاونی باشد و آرای دو نامزد انتخابی مساوی شود، برای نیل به مقصود می توان به یکی از راههای ذیل متوسل شد : یکی به نفع دیگری انصراف دهد، دوباره رای گیری شود، یکی از آن ها به قید قرعه برگزیده شود، آرایی که رای رئیس مجمع در زمره آنهاست ، مناط اعتبار باشد. توسل به طریق اول، از آن جا که احتمال دارد هیچ یک از نامزدها تن به انصراف ندهند ، همواره میسر نیست ؛ طریق دوم نیز لزوماَ همیشه به حل مشکل نمی انجامد ؛ زیرا ممکن است نتیجه رای گیری دوم نیز تساوی آرا باشد ؛ در راه حل چهارم برای رای رئیس جلسه – که یا منتخب حاضران همان جلسه مجمع است و یا بنا به ملاحظاتی چون بالا بودن سن، ریاست جلسه بر عهده وی گذاشته شده است – مزیتی خاص در نظر گرفته می شود ؛ اما وقتی که رای گیری مخفی باشد، از پیش معلوم نیست رای رئیس جلسه به نفع کدام نامزد بوده است و باید به اظهار خود وی دراین باره مراجعه کرد و به آن قانع شد. لذا بهترین طریق، ارجاع موضوع به قاعده قرعه است تا به مشکل فیصله داده شود.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 24 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 24 مرداد 1397  10:30 ق.ظ

تصمیم کاهش سرمایه از طریق واگذاری سهم الشرکه
( عنوان صورتجلسه : مجمع عمومی شرکاء )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی شرکاء به امضاء کلیه شرکاء
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند .
4- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

 کاهش سرمایه از طریق واگذاری سهم الشرکه
( عنوان صورتجلسه : مجمع مطابق اساسنامه )

1- ارائه صورتجلسه مجمع مطابق اساسنامه به امضاء کلیه شرکاء.
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند.
4- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

کاهش سرمایه از طریق خروج شریک
( عنوان صورتجلسه : مجمع عمومی فوق العاده )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده به امضاء کلیه شرکاء.
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء . .
3- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند . . - درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح.

کاهش سرمایه از طریق واگذاری سهم الشرکه
( عنوان صورتجلسه : مجمع مطابق اساسنامه )

1- ارائه صورتجلسه مجمع مطابق اساسنامه به امضاء کلیه شرکاء
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3-ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند.
4- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

تصمیم کاهش سرمایه از طریق خروج شریک
( عنوان صورتجلسه : مجمع عمومی فوق العاده )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده به امضاء کلیه شرکاء.
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء . .
3- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند . .
4- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح

تصمیم کاهش سرمایه از طریق خروج شریک
( عنوان صورتجلسه : مجمع عمومی شرکاء )

1- ارائه صورتجلسه مجمع عمومی شرکاء به امضاء کلیه شرکاء.
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء . .
3- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند . .
4- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد.
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح.

 تصمیم کاهش سرمایه از طریق خروج شریک
( عنوان صورتجلسه : مجمع مطابق اساسنامه )

1- ارائه صورتجلسه مجمع مطابق اساسنامه به امضاء کلیه شرکاء.
2- ارائه لیست شرکاء و میزان سهم الشرکه آنها (قبل و بعد از کاهش سرمایه ) با امضاء کلیه شرکاء .
3- ارائه برگ نمایندگی, نمایندگان اشخاص حقوقی درصورتیکه شرکاء شرکت اشخاص حقوقی می باشند.
4- درصورتیکه جلسه با حضور اکثریت شرکاء تشکیل شده ارائه اصل اگهی دعوت مطابق اساسنامه شرکت و با رعایت موارد مواد 6 و قانون تجارت الزامی می باشد .
5- درصورت لزوم ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 24 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  04:25 ب.ظ


    اداره جلسه مجمع عمومی

پس از امضای لیست حاضران و گرد هم آیی سهام داران در جلسه، طبق ماده 101 ” لایحه ” ، باید هیات رئیسه ای برای اداره جلسه انتخاب شود. نظر به خطیر بودن وظایف هیات رئیسه و ضمانت اجرای کیفری تخلف از این وظایف که در مواد 256 و 257 ” لایحه ” پیش بینی شده انتخاب آنان اهمیت ویژه ای دارد. معمولاَ ریاست مجامع با رئیس هیات مدیره شرکت است مگر آنکه دستور جلسه متضمن انتخاب اعضای هیات مدیره باشد که در این صورت ریاست مجمع از بین سهام داران حاضر با اکثریت نسبی انتخاب می شود.
ممنوعیت فقط شامل رئیس هیات مدیره است و سایر اعضای هیات مدیره و یا مدیر عامل، حتی در صورت نامزد بودن برای عضویت هیات مدیره، منعی در خصوص انتخاب و پذیرش سمت ریاست مجمع ندارند. انتخاب دو نفر ناظر از بین صاحبان سهام الزامی است. سهام دار بودن منشی مجمع الزامی نیست.
در رای گیری برای اعضای هیات رئیسه مانند انتخابات هیات مدیره، بدواَ کاندیداها باید خود را معرفی کنند و سپس برای هر یک از اعضای هیات رئیسه جداگانه رای گیری شود. با توجه به تعریف اکثریت نسبی هر یک از نامزدهای هیات رئیسه که از رای بالاتری برخوردار باشد انتخاب خواهد شد.
به این ترتیب در مجمعی که صد در صد صاحبان سهام حضور دارند، دارندگان پنجاه درصد به علاوه یک سهم ، قادر خواهند بود کلیه اعضای هیات رئیسه را انتخاب کنند.
پس از تشکیل هیات رئیسه وظیفه کنترل آرا، وکالت نامه ها ، لیست اسامی حاضران و صیانت از حق رای سهام داران به عهده هیات رئیسه خواهد بود.
بعضاَ مشاهده می شود هیات رئیسه ذیل لیست حاضران در جلسه را نیز امضا می کنند که البته در هیچ یک از مواد قانون تجارت الزامی در این خصوص دیده نشده است.
اساسنامه شرکت ها می تواند متضمن محدودیت هایی برای اعطای وکالت سهام داران به سایرین باشد که باید مورد توجه هیات مدیره شرکت و هیات رئیسه مجمع قرار گیرد. از جمله اینکه اعضای هیات مدیره شرکت از پذیرش وکالت سایر سهام داران ممنوع هستند و یا هیچ سهام داری نمی تواند وکالت بیش از یک سهام دار دیگر را عهده دار باشد.

    اعلام تنفس

در ماده 104 ” لایحه ” شرایطی پیش بینی شده که به علت طولانی شدن جلسه مجمع و عدم امکان تصمیم گیری در تمام موارد مندرج در دستور جلسه، هیات رئیسه با تصویب مجمع اعلام تنفس می کند. پیش بینی چنین مواردی در این ماده خود راهکار مناسبی برای به تعویق انداختن جلسه مجمع به لحاظ وجود سایر معاذیر و مشکلات از جمله انتظار برای ثبت انتقال سهام ، ثبت تغییرات هیات مدیره و یا وصول گزارش مراجع پیش بینی شده در قانون مانند گزارش بازرس قانونی در مورد افزایش سرمایه خواهد بود.
در ماده 104 ” لایحه ” هیچ گونه سقف یا محدودیتی برای تمدید جلسات تنفس ذکر نشده است و ظاهراَ مجمع عمومی طبق تصویب اکثریت قانونی سهام داران می تواند الی غیر النهایه اعلام تنفس کند.
اعلام تنفس با رای موافق اکثریت نصف به علاوه یک سهام داران حاضر در جلسه امکان پذیر است و فاصله دو مجمع نباید بیش از چهارده روز باشد. از آنجایی که تمدید جلسه نیازمند نشر آگهی نیست باید در انتهای صورت جلسه ساعت ، تاریخ و محل برگزاری مجمع بعدی ذکر گردد.
علی رغم ظاهر قسمت اخیر ماده 104 ” لایحه ” که اشعار داشته جلسات بعد مجمع با همان حد نصاب جلسه اول رسمیت خواهد داشت هیچ نیازی به حضور کلیه صاحبان سهامی که در جلسه اول حاضر بوده اند نیست. ضمناَ ترکیب هیات رئیسه مجمع دوم نیز می تواند متفاوت از جلسه اول باشد زیرا لزوم یکسان بودن هیات رئیسه در جلسه دوم مجمع عمومی تکلیف مالایطاق خواهد بود.
منظور از حد نصاب جلسه اول در قسمت اخیر ماده 104 حد نصاب لازم برای رسمیت جلسه است. مثلاَ در مجامع عمومی عادی و فوق العاده نوبت اول، حداقل نصف به علاوه یک سهام داران باید حاضر باشند و در نوبت دوم برای مجامع فوق العاده، بیش از یک سوم و در مجامع عمومی با حضور هر عده از صاحبان سهام جلسه رسمی می شود. به عبارت دیگر اگر در جلسه اول بیش از نود درصد صاحبان سهام حاضر بودند و اعلام تنفس شد جلسه بعدی با حضور پنجاه درصد به علاوه یک سهم رسمیت خواهد داشت و نیازی به حضور نود درصد صاحبان سهام نخواهد بود.
ممکن است نسبت به تعدادی از موارد دستور جلسه تصمیم گیری و نسبت به بقیه اعلام تنفس شود. در این حالت صورت جلسه باید به اداره ثبت شرکت ها ارائه شود تا موارد مصوب ثبت و آگهی شود و مابقی موارد به مجمع بعد از تنفس واگذار گردد.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  04:13 ب.ظ

1-خرید سه نسخه اظهارنامه ثبت علامت تجارتی و مطابق نمونه پیوستی این مجلد تکمیل و توسط متقاضی یا وکیل قانونی اش اداره مالکیت صنعتی شود .
تذکر – در صورتی که تغییر علامت مد نظر باشد ده قطعه از تصویر علامت مذکور به همراه مدارک تحویل اداره گردد.
2-مسئول اداره بررسی مقدماتی را انجام و دستور اخذ حق الثبت اظهار نامه را صادر و متقاضی به حسابداری اداره هدایت می شود. مسئول حسابداری فیش مربوطه را صادر و متقاضی به شعبه بانک مالی مستقر در سازمان ثبت مراجعه و پس از پرداخت وجه فیش پرداختی را به حسابداری تسلیم و مسئول مربوطه پس از انعکاس در دفاتر اقدام به ممهور نمودن اظهارنامه می نماید .
3-متقاضی اظهار نامه را تقدیم اداره مالکیت صنعتی کرده و مسئول اداره ضمن صدور دستور ثبت اظهار نامه در دفتر اظهار نامه و تعیین کارشناس اظهار نامه را به بایگانی جهت ضمیمه نمودن به پرونده ارسال می دارد .
4-اظهار نامه ثبت دفتر اظهار نامه و دفتر تعیین طبقات کالا می شود . اوراق اظهار نامه به مهر ساعتی ممهور و نسخه ثالث تحویل متقاضی می گردد . پرونده بهمراه سوابق ضمیمه شده جهت بررسی در اختیار کارشناس مربوطه قرار می گیرد .
5-کارشناس پرونده را بررسی و در صورت عدم مشاهده سابقه ثبت یا مشابهت با علایم ثبت شده در ظرف مدت 15 روز اقدام به تهیه پیش نویس آگهی ثبت علامت نموده ضمن تایید جهت امضا به مسئول اداره تسلیم می نماید .
6-مسئول اداره پس از بررسی و امضا به ماشین نویسی ارجاع و پس از تحریر پیش نویس آگهی به امضای مسئول اداره رسیده و در دفتر اندیکاتور ثبت و جهت درج در روزنامه رسمی به متقاضی تحویل می شود .
تذکر:در صورتی که تغییر علامت مورد درخواست بوده و متضمن تصویر یا نوشته خاصی باشد قبل از مراجعه به روزنامه رسمی کلیشه لازم تهیه و به همراه آگهی تقاضای ثبت علامت بدفتر روزنامه تسلیم گردد.
7-پس از درج آگهی در روزنامه و انتشار آن ، متقاضی سی روز(با احتساب دوروز اضافی) پس از درج در روزنامه رسمی با در دست داشتن یک نسخه از روزنامه رسمی حاوی درج آگهی و یک برگ تقاضای ثبت علامت و اصل تصدیق ثبت به اداره مالکیت صنعتی مراجعه و به مسئول اداره تسلیم نماید . مسئول اداره ضمن بررسی مقدماتی به کارشناس معینه ارجاع می دهد و کارشناس پس از بررسی و ملاحظه عدم وصول اعتراض متقاضی را جهت پرداخت حق الثبت به حسابداری هدایت و متقاضی وفق موارد قبلی به حسابداری مراجعه و ضمن پرداخت حق الثبت به شعبه بانک ملی مستقر در سازمان ثبت و ممهور شدن اظهار نامه توسط حسابداری ، مدارک را به کارشناس ارائه و کارشناس اقدام به تهیه آگهی ثبت علامت تجارتی (یا تغییر علامت اضافه طبقات و درج درظهر تصدیق ثبت نموده مراتب را به نظر مسئول اداره می رساند .
8-مسئول اداره پس از بررسی و امضای آگهی به ماشین نویسی ارجاع و پس از تحریر آگهی .و ظهر  تصدیق ثبت را امضا و به مسئول ثبت در دفاتر (اظهار نامه –طبقات)ارجاع و پس از صدور تحویل متقاضی می گردد تا به روزنامه رسمی جمهوری اسلامی تسلیم گردد.
9-پس از درج در روزنامه رسمی متقاضی یک نسخه از روزنامه مذکور را به اداره مالکیت صنعتی ارائه و مسئول اداره دستور ضبط در پرونده و تحویل تصدیق ثبت را صادر می نماید .
10-تصدیق ثبت پس از احرا ز هویت در قبال اخذ رسید تحویل صاحب علامت یا وکیل قانونی او می گردد.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  04:10 ب.ظ

علامت تجاری Marque de Commerce یا اصطلاحاَ برند، نشانه ای است که به تاجر یا تولید کننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد. مثلاَ بایر علامت کارخانه ای است که داروهای مختلفی را که هر یک علامت صنعتی بخصوصی دارند مانند آسپرین ، آتبرین و غیره را عرضه می کند.
امروزه بنا به دلایل متعدد، تمایل اشخاص به ثبت برند افزایش یافته است و بلکه در مورد فعالیت های بزرگ به یک ضرورت تبدیل شده است. از این رو مطالعه راجع به شرایط ثبت آن، از اقدامات اولیه در این مسیر می باشد.
چنانچه علاقه مند به ثبت برند دزدگیر هستید و می خواهید با چگونگی ثبت آن آشنا شوید این مقاله را مطالعه بفرمایید ، چرا که اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم.

    چه اشخاصی می توانند نام و نشان تجاری (لوگو) خود را به ثبت برسانند؟

هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی (شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید- توزیع- بسته بندی-خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خاص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد.

    مدارک لازم جهت ثبت برند دزدگیر چیست ؟

 مدارک لازم جهت ثبت برند دزدگیر به شرح ذیل است :
1- اظهارنامه ثبت برند
2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.
درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند.
بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد.
چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.
4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.
5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
8- مدارک مثبت هویت متقاضی
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
علامت تجاری از حیث شکلی باید جدید بوده و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد.در علایم مرکب ممکن است در اجزاء دو علامت مرکب از یک کلمه مشابه استفاده شده باشد و اجزای دیگر یکسان و مشابه نباشند،به نحوی که جزء مشترک و مشابه دو علامت میان صاحبان آن ها موجبات اختلاف و دعوی را فراهم سازد.قابل توجه است که با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هر گاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.

    لیست طبقه بندی علائم تجاری

طبقه ١ - مواد شیمیائی مورد استفاده در صنایع ، علوم عكاسی و همچنین كشاورزی ، باغبانی و جنگلبانی ؛ رزین های مصنوعی پردازش نشده ، پلاستیكهای پردازش نشده ؛ كودهای گیاهی ؛ تركیبات اطفاء حریق ؛ مواد آبكاری و جوشكاری فلزات؛ مواد شیمیائی برای نگهداری مواد غذائی ؛ مواد دباغی ؛  چسب های صنعتی .

طبقه ٢- رنگ روغن ؛ جلا ؛ لاك ؛ مواد ضد زنگ زدگی و جلوگیری كننده از فاسد شدن چوب ؛ مواد رنگی؛ مواد تثبیت رنگ ؛ رزین یا صمغ های خام طبیعی ؛ فلزات به صورت پودر یا ورق برای نقاشان ساختمان ؛ چاپگرها و هنرمندان.

طبقه ٣- تركیبات سفید كننده و سایر مواد مخصوص شستشوی لباس ؛ مواد مخصوص تمیزكردن، براق كردن، لكه گیری و سائیدن ؛ صابون ، عطریات ، روغن های اسانس ، مواد آرایشی ؛ لوسیونهای مو ؛ گرد و خمیردندان .

طبقه٤- روغن ها و گریس های صنعتی؛ روان كننده ها ؛ تركیبات گردگیری ، مرطوب كردن و جذب رطوبت ؛ انواع سوخت ( شامل سوخت موتور) و موادروشنائی، انواع شمع و فتیله چراغ.

طبقه ٥- مواد داروئی و بیطاری ؛ مواد بهداشتی برای مصارف پزشكی ؛  مواد رژیمی برای مصارف پزشكی ، غذای كودكان  ؛ انواع گچ شكسته بندی ، لوازم زخم بندی ؛ مواد پركردن دندان ، موم دندان سازی ؛  ضدعفونی كننده ها ؛ مواد نابودكننده حشرات موذی ؛  قارچ كش ، مواد دفع نباتات هرزه .

طبقه ٦- فلزات عادی و آلیاژهای آنها ؛ مواد ساختمانی فلزی ؛ ساختمانهای فلزی قابل حمل ؛ مواد فلزی خطوط مجراهای فلزی گاوصندوق اجناس ساخته شده از فلزات عادی كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند؛ سنگهای معدنی فلزات

طبقه ٧- انواع ماشین و ماشین های افزار ؛ انواع موتور ( استثناء موتور وسائط نقلیه زمینی) ؛ قفل وبست و حلقه های اتصال قطعات ماشین ها و قطعات انتقال قوه ( به غیر از اتصالات و اجزائ انتقال قوه وسائط نقلیه زمینی) ؛ لوازم و ابزاركشاورزی ( به استثنای ابزارهای دستی ) ؛ ماشین جوجه كشی .

طبقه ٨- انواع ابزار ولوازم دستی ( كه با دست كارمی كنند) ؛ سرویس كارد و قاشق و چنگال ، سلاح كمری، تیغ.

طبقه ٩- اسباب و آلات علمی،  دریانوردی، مساحی، عكاسی، سینمایی، بصری، وزن كردن، اندازه گیری، علامت دادن، كنترل ومراقبت (نظارت)، نجات و آموزش ؛ اسباب و لوازم هدایت ، قطع و وصل ، تبدیل ، ذخیره سازی، تنظیم یا كنترل جریان برق،  آلات واسباب ضبط ، ماشین های فروش خودكار ومكانیسم دستگاه هایی كه با سكه كار می كنند ،صندوق های ثبت مبلغ دریافتی،  ماشین های حساب ، تجهیزات داده پردازی و رایانه ای؛ دستگاه آتش نشانی .

طبقه ١٠- آلات وابزار جراحی،  پزشكی، دندانسازی وبیطاری، اندام های مصنوعی، دندان و چشم مصنوعی؛ اقلام ارتوپدی؛ مواد بخیه زنی

طبقه ١١- دستگاه های روشنائی، حرارتی، مولد بخار، طبخ ، خنك كردن ، تهویه، تامین آب بهداشتی

طبقه ١٢- وسایط نقلیه ، دستگاه های حمل و نقل زمینی ، دریائی و هوائی .

طبقه ١٣- اسلحه گرم ؛ مهمات و انواع پرتابه ( از قبیل موشك، خمپاره و غیره) ؛ مواد منفجره؛ مواد وسایل آتش بازی
طبقه ١٤- فلزات گرانبها وآلیاژهای آنها و كالاهائی كه با فلزات گرانبها ساخته شده یا با آنها روكش شده اند ودرسایر طبقات ذكر نشده اند؛ جواهرات ، سنگ های گرانبها ؛ اسباب و لوازم ساعت سازی و زمان سنجی .

طبقه ١٥- آلات موسیقی .

طبقه ١٦- كاغذ مقوا و كالاهای ساخته شده ازآن ها كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند ؛ مطاب چاپ شده ، مواد صحافی، عكس؛ نوشت افزار ؛ چسب برای مصارف تحریری یا خانگی؛ لوازم نقاشی؛ قلم مو نقاشی؛ ماشین تحریر و لوازم ملزومات دفتری ( به استثنای مبلمان) مواد آموزشی و تدریس ( به استثنای دستگاه ها)؛ موادپلاستیكی برای بسته بندی ( كه در سایرطبقات ذكر نشده اند) ؛حروف و كلیشه چاپ.

طبقه ١٧- لاستیك ، كائوچو ، صمغ، آزبست ( پنبه نسوز) ، میكا ( سنگ طلق) و كالاهای ساخته شده از این مواد كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند ؛ پلاستیك دارای شكل و قالب خاص برای استفاده در تولید سایر كالاها ؛ مواد بسته بندی،  در پوش گذاری،  انسداد و عایق بندی ؛ لوله های قابل ارتجاع غیر فلزی .

طبقه ١٨- چرم و چرم مصنوعی و كالاهای ساخته شده از آنها كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند؛ پوست حیوانات ؛ چمدان ؛ كیسه و كیف های مسافرتی؛ چتر، چترآفتابگیر و عصا ؛ شلاق ؛ یراق و زین و برگ.

طبقه ١٩- مواد و مصالح ساختمانی ( غیر فلزی) ؛ لوله های غیر فلزی سخت و غیر قابل انعطاف برای استفاده درساختمان ؛ آسفالت ؛ قیرو قطران ؛ ساختمانهای متحرك غیر فلزی، بناهای یادبود غیر فلزی .

طبقه ٢٠- مبلمان و اثاثیه ، آئینه ، قاب عكس ؛ كالاهای ساخته شده از چوب ، چوب پنبه ،نی ،حصیر ، شاخ ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ ، صدف ،كهربا ،صدف مروارید، كف دریا وبدل كلیه این مواد یا ساخته شده از پلاستیك ( كه در سایر طبقات ذكر نشده اند).

طبقه ٢١- ظروف خانگی یا لوازم آشپزخانه ( كه از فلزات قیمتی ساخت یا روكش نشده اند)؛ شانه وابر و اسفنج ؛ انواع برس و قلم مو ( به استثنای قلم موهای نقاشی ) ؛ مواد ساخت برس ؛ لوازم نظافت و تمیزكاری؛ سیم ظرف شویی؛ شیشه كارشده یا نیمه كارشده ( به استثنای شیشه مورد استفاده در ساختمان ها) شیشه آلات ، اشیاء ساخته شده از چینی و سفال كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند.

طبقه ٢٢- طناب ، ریسمان ، تور ، چادر،  سایبان ، برزنت ( تارپولین ) ، بادبان وشراع ، کیسه و گونی كه در طبقات دیگر ذكر نشده است؛ مواد لایی و لایه گذاری و پوشال) به استثنائ لاستیك و پلاستیك ) ؛ مواد خام لیفی برای نساجی.

طبقه ٢٣- انواع نخ ورشته برای مصارف پارچه بافی و نساجی .

طبقه ٢٤- محصولات نساجی و پارچه ای كه درطبقات دیگر ذكر نشده اند؛ انواع روتختی و رومیزی

طبقه ٢٥- انواع لباس و پوشاك ، پاپوش و پوشش سر.

طبقه ٢٦- انواع توری و قلاب دوزی روبان ، بند (نوار) حاشیه وقیطان ؛ دکمه قزن قفلی، سنجاق و سوزن ته گرد ؛ گل های مصنوعی .

طبقه ٢٧- انواع فرش ، قالیچه ، حصیر وزیرانداز، لینویوم و سایر كف پوش ها، آویزهای دیواری ( غیر پارچه ای).

طبقه ٢٨- انواع بازی و اسباب بازی؛ لوازم ورزشی و ژیمناستیك كه در طبقات دیگرذكر نشده اند ؛ تزئینات درخت كریسمس.

طبقه ٢٩- گوشت ،گوشت ماهی، گوشت طیور وشكار، عصاره گوشت؛ سبزیجات ومیوه جات به صورت كنسرو ،خشك شده و پخته شده، انواع ژله، مربا وكمپوت ،تخم مرغ ،شیر و محصولات لبنی، روغن ها و چربی های خوراکی.
طبقه ٣٠ – قهوه ،چای، كاكائو، شكر، برنج ، نشاسته كاسار یا مانیوك ( تاپیوكا)، نشاسته نخل خرما) ساگو)، بدل قهوه ،آرد و فراورده های تهیه شده از غلات ،نان ،نان شیرینی، شرینی جات شیرینی یخی؛ عسل ، ملاس یا شیره قند، مایه خمیر، گرد مخصوص شیرینی پزی یا پخت نان؛ نمك خردل ؛ سركه؛ انواع سس ( چاشنی ) ادویه جات ، یخ .

طبقه ٣١- محصولات كشاورزی، باغداری و جنگلبانی و دانه هایی كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند ؛حیوانات زنده ؛ میوه و سبزیجات تازه؛ بذر ؛ گیاهان وگل های طبیعی؛ غذای حیوانات ؛ مالت ( جو سبز خشك شده ).

طبقه٣٢- ماء الشعیر؛ آب های معدنی و گازدار و سایر نوشیدنی های غیر الكلی؛ آب میوه وشربتهای میوه ای؛ شربت و تركیبات مخصوص ساخت نوشابه.

طبقه ٣٣-.........................

طبقه ٣٤- تنباكو،  لوازم تدخین ؛ كبریت .

طبقه ٣٥- تبلیغات ؛ مدیریت تجاری؛ امور اداری تجارت ؛ كارهای دفتری و اداری .

طبقه ٣٦- بیمه؛ امور مالی، امور پولی، امور مربوط به معاملات املاك و مستغلات .

طبقه ٣٧- ساختمان سازی، تعمیرو بازسازی، خدمات نصب.

طبقه ٣٨- مخابرات از راه دور.

طبقه٣٩- حمل و نقل ، بسته بندی و نگهداری كالاها؛ تهیه مقدمات و ترتیب دادن مسافرت ها .

طبقه ٤٠- بهسازی و عمل آوری مواد.

طبقه ٤١- آموزش و پرورش ؛دوره های كارآموزی و تعلیمی؛ تفریح و سرگرمی، فعالیت های ورزشی و فرهنگی .

طبقه ٤٢- خدمات عملی و فن آوری و تحقیق و پژوهش و طراحی در این زمینه ؛خدمات تجزیه و تحیل و تحقیقات صنعتی؛ طراحی و توسعه نرم افزار و سخت افزار رایانه ای .

طبقه ٤٣- خدمات عرضه اغذیه و نوشابه ، تامین مسكن و محل اقامت موقت.

طبقه ٤٤- خدمات پزشكی ، خدمات بیطاری، مراقبت های بهداشتی و زیبائی برای انسانها یا حیوانات ، خدمات كشاورزی ، باغداری و جنگلداری .

طبقه ٤٥- خدمات شخصی یا اجتماعی كه توسط دیگران برای رفع نیازهای افراد ارائه می شوند ، خدمات امنیتی برای محافظت از افراد ،اموال و دارائیها ، خدمات حقوقی ...
شایان ذکر است ، هر گاه در موقع تجدید ثبت، تغییری در علامت داده شود، مقررات مربوط به تغییرات از هر حیث باید کاملاَ رعایت گردد . تجدید ثبت در صورتی که تغییری در علامت داده نشده باشد. محتاج به آگهی نیست. هرگاه مدت اعتبار علامت منقضی شده باشد، ثبت آن از طرف صاحب علامت یا دیگران، تابع کلیه مقررات و تشریفات مربوط به ثبت علائم خواهد بود. اشخاص ذی نفع می توانند در ظرف سی روز از تاریخ نشر آگهی مربوط، اعتراض خود را تسلیم نمایند. 


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   

گاهی مشاهده می شود در شرکت های سهامی هیات مدیره و بازرسان به تکلیف خود در مورد دعوت مجمع عمومی شرکت در مواعد تعیین شده در قانون اقدام نمی نمایند و سهام داران به دنبال برگزاری مجمع هستند یا سهام دار جدیدی که به واسطه خرید سهام مالک عمده سهام شده و می تواند تعدادی از اعضای هیات مدیره را انتخاب کند درخواست برگزاری مجمع را به طور فوق العاده دارد.
روش پیش بینی شده در ماده 95 ” لایحه ” راهکاری برای دعوت مجامع عمومی به صورت فوق العاده است. سهام دار یا سهام دارانی که حداقل یک پنجم از سهام شرکت را دارند می توانند دعوت مجمع عمومی را از هیات مدیره خواستار شوند. این درخواست باید به عنوان اعضای هیات مدیره شرکت و با تصریح به نوع مجمع عمومی مورد درخواست ( سالیانه ، عادی به طور فوق العاده و یا فوق العاده ) و هم چنین دستور جلسه باشد و از وصول آن به آدرس مرکز اصلی شرکت اطمینان حاصل شود. بعضاَ شرکت ها نشانی خود را تغییر داده اند ولی نسبت به ثبت آن در اداره ثبت شرکت ها اقدام ننموده اند. بدیهی است با عنایت به تبصره 1 ماده 76 قانون آیین دادرسی مدنی آخرین آدرس مضبوط در اداره ثبت شرکت ها ملاک ارسال درخواست است و چنانچه امکان اخذ رسید کتبی و ثبت در دفتر اندیکاتور شرکت نباشد درخواست باید از طریق ارسال اظهارنامه و یا پست سفارشی به آدرس ثبتی شرکت صورت گیرد. در صورت عدم اجابت درخواست توسط هیات مدیره، سهام داران باید دعوت مجمع را از بازرس قانونی خواستار شوند.
چنانچه بازرس شخص حقیقی باشد ارسال درخواست کتبی به نشانی ثبتی شرکت کافی است ولی چنانچه بازرس سازمانی حسابرسی و یا موسسات حسابرسی باشند درخواست به نشانی ثبتی و قانونی آنان ارسال می شود. عدم اجابت درخواست توسط بازرس قانونی، برای سهام داران حق دعوت مستقیم مجمع عمومی را ایجاد می کند.
در این صورت سهام داران با نشر آگهی دعوت در روزنامه کثیرالانتشار شرکت نسبت به دعوت مجمع عمومی با رعایت فاصله نشر آگهی تا تاریخ برگزاری طبق اساسنامه شرکت اقدام می کنند. سهام داران متقاضی تشکیل مجمع باید در آگهی دعوت به عدم اجابت درخواست خود توسط هیات مدیره و بازرسان تصریح کنند و دستور مجمع منحصراَ دستوری خواهد بود که در تقاضانامه سهام داران ذکر شده است. ذیل آگهی دعوت تحت عنوان سهام داران دارنده بیش از یک پنجم سهام شرکت امضا می شود.
ضرورتی به ذکر اسامی و مشخصات سهام داران در آگهی دعوت وجود ندارد. در ماده 96 ” لایحه ” آمده :
” هیات رئیسه چنین مجمعی از بین صاحبان سهام انتخاب خواهد شد “. این جمله مباحثی ایجاد کرده و بعضی اعتقاد دارند در چنین مجمعی منشی جلسه نیز باید سهام دار باشد. در صورتی که از یک سو مجامع موضوع ماده 95 ” لایحه ” فقط به طریقی غیرعادی و فوق العاده دعوت می شوند و هیچ تفاوت دیگری از نظر تشکیل هیات رئیسه، حد نصاب حضور و اعتبار تصمیمات با سایر مجامع ندارند و از سوی دیگر نیز به لحاظ ترتیب ، ماده 101 که بعد از ماده 96 آمده ، هیات رئیسه و ترکیب آن را تعریف کرده و الزامی برای سهام دار بودن منشی در آن به چشم نمی خورد. در نتیجه مجمع موضوع ماده 95 هیچ گونه خصوصیتی از حیث سهام دار بودن یا نبودن منشی جلسه ندارد و ماده 101 قانون تجارت به ماده 96 وارد و بر آن حاکم است.
آنچه سهام دار و یا سهام داران متقاضی دعوت مجامع عمومی از طریق اعمال ماده 95 ” لایحه ” گاهی از آن غفلت می کنند مقررات ماده 101 ” لایحه ” در مورد لزوم تشکیل هیات رئیسه، رعایت حد نصاب حضور و اعتبار تصمیمات در مجامع عمومی است.
یک یا دو سهام دار دارای یک پنجم سهام قادر به تشکیل هیات رئیسه طبق ماده 101 ” لایحه ” نیستند زیرا انتخاب رئیس و دو ناظر از بین سهام داران الزامی است. بنابراین در صورت عدم حضور و همکاری سایر سهام داران، به دلیل عدم امکان تشکیل هیات رئیسه، قادر به تشکیل و برگزاری مجمع عمومی نخواهند بود و مکاتبات، انتظارات و اقدامات آن ها بی حاصل خواهد بود.
در صورت تشکیل جلسه و انتخاب هیات رئیسه حد نصاب حضور و اعتبار تصمیمات مانند سایر مجامع خواهد بود و چنانچه سایر سهام داران اکثریت مطلق را داشته باشند و با دستور جلسه مورد تقاضای دعوت کنندگان مجمع مخالف باشند در واقع مجمع مصوبه ای طبق دلخواه و نظر این سهام داران نخواهد داشت.
در ماده 95 صرفاَ طریقه فوق العاده ای برای دعوت مجمع تعریف شده و هیچ گونه امتیاز ویژه ای برای این گونه سهام داران و الزام سایر سهام داران برای تصویب موارد درخواست آنان پیش بینی نشده است.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  04:07 ب.ظ


حق الثبت اظهار نامه علامت تجارتی                                                                                  750    ریال
حق الثبت علامت تجارتی                                                                                               23440 ریال
حق الثبت تغییر نشانی و انتقال علامت                                                                              2990 ریال
حق الثبت تجدید                                                                                                             3260 ریال
حق الثبت هر طبقه اضافی در تجدید و تغییر علامت                                                            235 ریال


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  03:55 ب.ظ

اتحادیه ها و شرکت های تعاونی می توانند با نظارت وزارت تعاون، اتاق تعاون مرکزی را در تهران و اتاقهای تعاون را در استان ها و شهرستان ها تشکیل دهند؛ بدین ترتیب اتاق تعاون ممکن است اتاق تعاون مرکزی، اتاق تعاون استان یا اتاق تعاون شهرستان باشد.اتاق تعاون دارای شخصیت حقوقی است و چون یک شخص حقوقی دولتی محسوب می شود، احتیاج به ثبت ندارد.

• مقاصد اتاق تعاون :
اتاق تعاون برای تامین مقاصد زیر تشکیل می شود:
- حل اختلاف، داوری در محدوده امور مربوط به تعاونی ها به صورت کدخدا منشی و صلح ما بین اعضاء و اتحادیه ها و بین تعاونی ها و اتحادیه ها
- اجرای اموری که وزارت تعاون طبق آیین نامه به آن محول می کند
- عمل به وظایف و اختیارات اتاق بازرگانی و صنایع و معادن در امور مربوط به بخش تعاون
⃰ در مورد اتاق تعاون دو مطلب قابل ذکر وجود دارد:
1) هر اتاق تعاون شخصیتی حقوقی است
2) اتاق تعاون از لحاظ مالی و اداری و هزینه ها به دولت وابسته نیست.

• منابع مالی اتاق تعاون :
منابع مالی اتاق های تعاون از دریافت های زیر تامین می شود:
1- دریافت حق مشاوره، کارشناسی و داوری در محدوده امور تعاونی ها به صورت کدخدا منشی و دریافت هزینه دیگر خدماتی که در اختیار تعاونی ها و اتحادیه ها قرار می دهند.
2- دریافت حق عضویت از اعضاء
3- دریافت کمک های دولتی، مردمی، شوراها و هدایا

• ارکان اتاق تعاون :
هر اتاق تعاون دارای ارکان زیر است:
- مجمع نمایندگان
- هیأت مدیره
- هیأت بازرسی

• مجمع نمایندگان اتاق تعاون :
اعضای مجمع نمایندگان اتاق های تعاون مرکزی، استان و شهرستان که برای مدت سه سال انتخاب می شوند، به تفکیک از این قرارند :
1- مجمع نمایندگان اتاق تعاون مرکزی، شامل :
- روسأی اتاقهای تعاونی استان ها
- نمایندگان اتحادیه های تعاونی استانی فاقد اتاق تعاون استان
- نمایندگان اتحادیه های تعاونی سراسری کشور
2- مجمع نمایندگان اتاق تعاون استان، شامل :
- روسأی هیأت مدیره اتاق های تعاون شهرستان های هر استان
- نمایندگان اتحادیه های تعاونی شهرستان های فاقد اتاق تعاون
- نمایندگان اتحادیه های تعاونی هر استان
3- مجمع نمایندگان اتاق تعاون شهرستان، شامل :
- نمایندگان اتحادیه های تعاونی هر شهرستان
- نمایندگان شرکت های تعاونی فاقد اتحادیه با حوزه عمل آن شهرستان

• وظایف و اختیارات مجامع نمیندگان
وظایف و اختیارات مجامع نمیندگان اتاق های تعاون، عبارت است از :
- تعیین هیأت مدیره اتاق تعاون
- رسیدگی به گزارش های هیأت بازرسی
- تصویب برنامه و بودجه سالانه اتاق تعاون، پیشنهادی از طرف هیأت مدیره
- بررسی پیشنهادهای مربوط به اساسنامه و آیین نامه های اتاق تعاون و تأیید آنها برای تصویب نهایی وزیر تعاون
- رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره ترازنامه و سایر گزارش های هیأت مدیره، پس از رویت اظهار نظر هیأت بازرسی
- تعیین دو نفر بازرس برای عضویت در هیأت بازرسی (هیأت بازرسی اتاق تعاون سه عضو دارد و نفر سوم را وزارت تعاون تعیین می کند).
⃰ تعداد آراء نمایندگان عضو در مجامع نمایندگان اتاقهای تعاون مرکزی، استان و شهرستان، متناسب با تعداد اعضای تعاونی ها و تعاونی های عضو اتحادیه و اتاق های تعاون توسط وزارت تعاون تعیین می گردد.

• جلسات مجمع و اکثریت لازم برای تصمیم گیری :
جلسات مجمع عمومی نمایندگان اتاق، دست کم سالی یک بار، حداکثر تا پایان تیرماه هر سال تشکیل می شود. جلسات مجمع را می توان در هر موقع به پیشنهاد وزارت تعاون یا به تقاضای هیأت مدیره یا حداقل نصف اعضای مجمع نمایندگان و یا به تقاضای هیأت بازرسی اتاق، تشکیل داد.دعوت جلسات با درج آگهی در روزنامه های کثیرالانتشار با ارسال دعوتنامه و حداقل 15 روز قبل از تشکیل جلسه ابلاغ می شود. در نوبت اول، جلسه با حضور حداقل دو سوم نمایندگان رسمیت می یابد. در صورت حاصل نشدن حد نصاب لازم، در دعوت نوبت دوم جلسه با حضور عده حاضر رسمیت پیدا می کند؛ ولی در هر صورت باید نماینده وزارت تعاون در هیأت بازرسی در کلیه جلسات مجمع حضور داشته باشد؛جلسات مجمع نمایندگان را هیأت رئیسه سنی افتتاح می کند و بلافاصله برای انتخاب هیأت رئیسه شامل یک رئیس، یک نائب رئیس و دو منشی، با اکثریت نسبی رای گیری می شود. تصمیمات با رأی اکثریت مطلق اعضای حاضر در جلسه رسمی معتبر است و باید به اطلاع کلیه اعضا برسد.

• هیأت مدیره اتاق تعاون :
هیأت مدیره اتاق های تعاون، دارای سه تا هفت نفر عضو اصلی و دو نفر عضو علی البدل است که مجمع نمایندگان آنها را از میان اعضای تعاونی ها برای مدت سه سال انتخاب می کند.اعضای هیأت مدیره، حتی الامکان از اعضای تعاونی های کشاورزی، روستایی، عشایری، صنعتی، معدنی، عمران شهری و روستایی، و توزیع انتخاب می شوند.هیأت مدیره از بین اعضای خود، یک نفر را به ریاست هیأت مدیره بر می گزیند.

• وظایف و اختیارات هیأت مدیره اتاق تعاون :
هیأت مدیره اتاق تعاون وظایف و اختیاراتی به شرح زیر دارد :
- اجرای تصمیمات مجمع نمایندگان
- ارائه گزارشها و پیشنهاد های لازم به مجمع نمایندگان
- فعالیت های لازم برای تأمین مقاصد اتاق تعاون برابر اساسنامه و آیین نامه های مربوط
- اداره کلیه امور مربوط به اتاق تعاون، کلیه مکاتبات، برقراری ارتباطات و عملیات مالی مورد نیاز اتاق، برابر آیین نامه های داخلی
⃰ علاوه بر این هیأت مدیره باید ترازنامه و صورت حساب های مالی لازم را تهیه کند و برای اظهارنظر در اختیار هیأت بازرسی قرار دهد و سپس برای بررسی و تصویب به مجمع نمایندگان تسلیم کند.
⃰ هیأت مدیره اتاق تعاون هر استان، موظف به ایجاد ارتباط و هماهنگی و همکاری بین اتاق های شهرستان های مربوط به خود است و آنها نیز مکلف به همکاری هستند.همچنین هیأت مدیره اتاق تعاون مرکزی موظف به ایجاد ارتباط و هماهنگی و همکاری بین اتاقهای استان ها می باشد و اتاق های مزبور نیز موظف به همکاری می باشند.

• جلسات هیأت مدیره اتاق واکثریت لازم برای تصمیم گیری
جلسات هیأت مدیره به دعوت رئیس و در غیاب او، به دعوت نایب رئیس، حداقل هر ماه یک بار تشکیل می شود. دبیر کل اتاق تعاون در این جلسات حاضر می شود؛ جلسات هیأت مدیره با حضور اکثریت آن رسمیت می یابد. طرحها و برنامه ها با اکثریت اعضای حاضر در جلسه رسمی تصویب می شود؛ نتیجه مذاکرات وتصمیمات اتخاذ شده، در دفتر صورتجلسات هیأت مدیره ثبت می شود و حاضران در جلسه آن را امضاء می کنند. اجرای تصمیمات هیأت مدیره درباره اتاق تعاون و ایفای سایر وظایف برعهده دبیر کل است. خدمات اعضای هیأت مدیره، افتخاری وبلاعوض است؛ ولی حق حضور در جلسات و هزینه مأموریت های که بر عهده آنها گذاشته می شود، به ترتیبی که مجمع نمایندگان تعیین می کند، ازمحل اعتبارات اتاق پرداخت می شود.
• دبیر کل اتاق تعاون
برای اداره امور اجرایی، اتاق تعاون مرکزی و اتاق های تعاون استان و شهرستان هرکدام یک دبیر کل دارند که هیأت مدیره هر اتاق وی را انتخاب می کند. هیأت مدیره می تواند بخشی از اختیارات خود را به دبیر کل تفویض کند.
دبیر کل را از بین اعضای هیأت مدیره یا خارج آنها می توان انتخاب کرد.اجرای تصمیمات هیأت مدیره درباره اداره اتاق تعاون وانجام سایر وظایف و نیز اجرای مصوبات مجمع نمایندگان بر عهده دبیر کل است؛ کلیه واحدهای اتاق ومراکز و موسسات وابسته وکارکنان آن زیر نظر نظر دبیر کل انجام وظیفه می کنند. کلیه مکاتبات اداری اوراق عادی، با امضای دبیرکل به نمایندگی ازهیأت مدیره ومهر اتاق، و اوراق و اسناد مالی وتعهدآور، با امضای وی و امضای یکی از اعضای هیأت مدیره اعتبار پیدا می کند. دبیر کل حقوق ومزایا دریافت می کند که هیأت مدیره مقدار آن را تعیین می کند.

• هیأت بازرسی اتاق تعاون
هیأت بازرسی اتاق تعاون دارای سه نفر عضو است که دو نفر آنها را مجمع نمایندگان و یک نفر دیگر را وزارت تعاون تعیین می کند.
وظایف واختیارات هیأت بازرسی به شرح زیر است :
- بررسی شکایت ها و تخلفات مربوط به اتاق تعاون و گزارش آنها به مراجع ذی ربط ؛
- ارائه گزارش های سالانه و نوبتی به مجمع نمایندگان اتاق تعاون و وزارت تعان، از نظر وضعیت فعالیت های اتاق تعاون و رعایت قوانین ومقررات و اظهار نظر درباره گزارشهای هیأت مدیره ؛
- نظارت و بازرسی مستمر، از نظر رعایت قوانین ومقررات مربوط و رعایت اساسنامه وآیین نامه های اتاق تعاون؛
- رسیدگی به حسابها، دفاتر، اسناد و صورت های مالی، از قبیل از تراز نامه وعملکرد مالی و گزارش آنها به مجمع نمایندگان اتاق تعاون و وزارت تعاون.
⃰ لازم است یادآوری کنیم که هیأت مدیره مکلف است اسناد و مدارک در خواستی هیأت بازرسی را در اختیار آن قرار دهد.
⃰ اعضای هیأت بازرسی، حق الزحمه دریافت می کنند ومجمع نمایندگان مقدار آن را تعیین می کند.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  03:49 ب.ظ

در لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 دو شیوه از کاهش سرمایه پیش بینی شده که هر یک دربردارنده تشریفات و اهداف ویژه خود است. دو گونه کاهش اجباری و کاهش اختیاری سرمایه ، دو جهت متعارض را دنبال می کنند. در کاهش از نوع نخست، زیان های وارده بر شرکت الزاماَ باعث تغییر منفی سرمایه اسمی شرکت می گردد. در صورتی که در کاهش اختیاری، بالا بودن سرمایه و بی نیازی شرکت به بخشی از آن سهامداران را تشویق به خارج کردن آن بخش از سرمایه و تقسیم میان خود می نماید.

    کاهش اختیاری سرمایه

در برابر کاهش اجباری سرمایه، کاهش اختیاری سرمایه قرار دارد که مشمول مقررات و تشریفات گسترده تر و سختگیرانه است. ماده 189 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، این گونه کاهش سرمایه را به ترتیب ذیل توصیف می نماید :
” علاوه بر کاهش اجباری سرمایه مذکور در ماده 141 مجمع عمومی فوق العاده شرکت می تواند به پیشنهاد هیئت مدیره در مورد کاهش سرمایه شرکت به طور اختیاری اتخاذ نصمیم کند مشروط بر آنکه بر اثر کاهش سرمایه به تساوی حقوق صاحبان سهام لطمه ای وارد نشود و سرمایه شرکت از حداقل مقرر در ماده 5 این قانون کمتر نگردد.
تبصره : کاهش اجباری سرمایه از طریق کاهش تعداد یا مبلغ اسمی سهام صورت می گیرد و کاهش اختیاری سرمایه از طریق کاهش بهای اسمی سهام به نسبت متساوی و رد مبلغ کاهش یافته هر سهم به صاحب آن انجام می گیرد.”
لزوم رعایت تساوی حقوق سهامداران و نیز رعایت حداقل سرمایه تشکیل شرکت یعنی یک میلیون ریال برای شرکت سهامی خاص و پنج میلیون ریال برای شرکت سهامی عام دو نکته اساسی در ماده بالا هستند. مطلب دیگری که در تبصره ماده مرقوم شایان اشاره است، تفاوت شیوه کاهش سرمایه اجباری با اختیاری است.
چرا که در کاهش سرمایه از نوع نخست، سرمایه شرکت می تواند هم از طریق کاهش تعداد سهام و هم مبلغ اسمی آن صورت پذیرد. در حالی که در کاهش از نوع دوم، تنها با کاهش مبلغ اسمی سهام و نه کاهش تعداد سهام تغییر در سرمایه امکان پذیر است. این ترتیب با هدف حمایت از حقوق خرده سهامداران پیش بینی شده است. چرا که با کاهش مبلغ اسمی سهام همه سهامداران اعم از اکثریت و اقلیت تعداد سهام پیشین را همچنان دارا خواهند بود. در حالی که اگر قرار بود، کاهش سرمایه بر اساس کاهش تعداد سهام صورت پذیرد، سهام دارندگان یک سهم تبدیل به پاره سهم می گردید.
کاهش اختیاری سرمایه با پیشنهاد هیئت مدیره حداقل چهل و پنج روز پیش از تشکیل مجمع عمومی فوق العاده به بازرسان شرکت ارائه می گردد که بایستی متضمن گزارش توجیهی پیشنهاد و وضعیت مالی شرکت باشد. بازرسان نیز پس از بررسی پیشنهاد و گزارش هیئت مدیره نظر خود را به مجمع مزبور تقدیم تا مجمع پس از شنیدن گزارش بازرسان نسبت به مورد اتخاذ تصمیم نماید.
پس از تصویب پیشنهاد هیئت مدیره از سوی مجمع عمومی فوق العاده و پیش از انجام مفاد مصوبه، هیئت مدیره حداکثر ظرف یک ماه مراتب را در روزنامه رسمی و روزنامه ای که آگهی های شرکت در آن منتشر می گردد آگهی خواهد نمود.
به موجب ماده 193 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، دارندگان اوراق مشارکت یا بستانکارانی که طلب آن ها پیش از تاریخ آخرین نشر آگهی در بالا ایجاد شده باشد، می توانند اعتراض خود را ظرف دو ماه از تاریخ نشر آگهی مزبور نسبت به کاهش سرمایه به دادگاه تقدیم نمایند. چنانچه دادگاه اعتراض را وارد تشخیص دهد، شرکت باید وثیقه مناسب جهت تضمین پرداخت طلب بستانکار معترض بسپارد. در غیر این صورت دین مورد نظر حال شده و دادگاه حکم به پرداخت آن خواهد داد.
در طول مهلت دو ماهه مذکور در ماده 193 و نیز چنانچه نسبت به کاهش سرمایه اعتراض شده باشد، تا اجرای کامل حکم قطعی دادگاه، شرکت مجاز به عملی ساختن کاهش سرمایه نیست. نحوه پرداخت مبلغ سهامی که در اثر کاهش سرمایه بایستی به هر سهامدار پرداخت گردد، توسط هیئت مدیره باید در روزنامه کثیرالانتشار شرکت منتشر گردد و نام و نشانی شرکت و مبلغ سرمایه قبل از کاهش و مبلغ هر سهم پس از کاهش و نحوه پرداخت مبلغ کاهش یافته هر سهم و مهلت و محل مراجعه سهامداران جهت دریافت مبلغ مزبور، قید شود.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  03:49 ب.ظ

در صورتی که علامت به طریق قانونی مورد انتقال قرار گیرد در اظهار نامه مربوط به تغییر نام صاحب علامت نکات ذیل صریحا باید قید شود .
1-شماره ثبت علامت در ایران 2-نام و اقامتگاه و تابعیت مالک جدید 3-نام و نشانی نماینده قانونی مالک در ایران .
مدارک قانونی انتقال (سند انتقال ) و وکالت نامه ( در صورتی که وکیل ، متکفل امر انتقال می باشد ) و تصدیق ثبت علامات در ایران باید ضمیمه اظهار نامه شود .
تذکر 1-تصدیق ثبت بعد از بررسی و ظهر نویسی بنام مالک جدید به صاحب آن مسترد خواهد شد .
تذکر 2-در صورتی که انتقال در خارجه به ثبت رسیده باشد رونوشت مصدق(تایید شده )مستخرجه ثبت اداره ثبت علایم خارجی کافی خواهد بود .


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  03:47 ب.ظ

برای انجام عملیات مربوط به بیمه در تمام رشته ها باید برابر قوانین و مقررات پروانه بیمه از طریق بیمه مرکزی ایران اخذ گردد و برای این منظور ارائه مدارک ذیل ضروری است :
1- اساسنامه شرکت بیمه
2- میزان سرمایه آن موسسه
3- صورت اسامی کلیه شرکاء و مدیران و تابعیت آن ها
4- تعداد سهام هر یک از شرکاء و مدیران
5- میزان سهام نقدی و غیرنقدی و نحوه پرداخت آن ها
6- سایر مدارکی که برای صلاحیت فنی یا مالی موسسه و حسن شهرت مدیران لازم باشد.

    ابطال پروانه بیمه

برابر ماده 40 قانون مزبور پروانه بیمه در کلیه رشته ها و یا رشته های معینی در موارد ذیل ممکن است با موافقت شورای عالی بیمه و تصویب مجمع عمومی بیمه مرکزی ایران ابطال گردد.
1- در صورت تقاضای دارنده پروانه
2- در صورتیکه موسسه بیمه تا یک سال پس از صدور پروانه عملیات خود را شروع نکرده باشد.
3- در صورتی که به تشخیص بیمه مرکزی وضع مالی موسسه طوری باشد که نتواند به تعهدات خود عمل نیاید.
4- هر گاه برای بیمه مرکزی ثابت شود که ادامه فعالیت به ضرر بیمه شدگان و بیمه گذاران و یا صاحبان حقوق است.
5- در مواردی که موسسه بیمه برخلاف اساسنامه و یا قوانین و مقررات بیمه عمل نماید. به پیشنهاد بیمه مرکزی و موافقت و تصویب شورای عالی بیمه
6- در صورت لغو پروانه بیمه موسسه می تواند ظرف مدت یک ماه به هیئت وزیران جهت لغو تصمیم متخذه اقدام نماید و نظریه هیئت مزبور در این مورد قطعی است. لازم به توضیح است که شرکت های مختلفی در امر بیمه به عملیات و فعالیت های بیمه اشتغال داشته اند مانند بیمه آریا ، ملی ، امید ، پارس ، تهران ، توانا ، حافظ ، ساختمان ، شرق ، کار ، ایران ، آسیا ، البرز ، دانا که به موجب قانون اداره امور شرکت های بیمه مصوب 13 آذر ماه 1367 مجلس شورای اسلامی تعدادی از آن ها به صورت شرکت سهامی اداره می گردد و تعدادی هم در یکدیگر ادغام گردیده اند. همان طوری که ماده 10 قانون مزبور می گوید شرکت های بیمه ایران ، آسیا ، البرز ، دانا به صورت سهامی اداره می شوند و مجاز به انواع عملیات بیمه ای در بخش های دولتی ، تعاونی و خصوصی می باشند به استثنای شرکت سهامی دانا که صرفاَ در قسمت های بیمه اشخاص در کلیه بخش های مزبور فعالیت خواهد داشت و به موجب تبصره یک آن شرکت های بیمه آریا ، امید ، پارس ، تهران ، توانا ، حافظ ، ساختمان . کار شرق و ملی همگی در بیمه دانا ادغام گردیده اند بنابراین به موجب قانون مزبور در حال حاضر فعالیت شرکت های بیمه در امور مختلف منحصر به شرکت های ذیل است :
1- شرکت بیمه ایران
2- شرکت بیمه آسیا
3- شرکت بیمه البرز
4- شرکت بیمه دانا
که کلیه سهام آن ها متعلق به دولت می باشد و هر یک دارای اساسنامه مخصوص به خود بوده و برابر آن از لحاظ اداره امور تابع مقررات مربوط به دولت و موسساتی که با سرمایه دولت تشکیل شده اند می باشند و هر کدام دارای مجمع عمومی ، هیئت مدیره ، مدیر عامل و بازرس قانونی هستند که عمدتاَ به انواع مختلف بیمه شامل مربوط به امور بازرگانی در رشته بیمه قانونی هستند که عمدتاَ به انواع مختلف بیمه شامل بیمه مربوط به امور بازرگانی در رشته بیمه اشخاص . قبول بیمه های اتکایی از موسسات داخلی یا خارجی واگذاری بیمه های اتکایی در رشته های اشخاص به موسسات داخلی یا خارجی فعالیت و اشتغال دارند .
خلاصه آنکه ، برای بیمه کردن امری یا چیزی معمولاَ سه رکن یا سه عامل باید وجود داشته باشد که عبارتند از :
1- بیمه کننده یا بیمه گر
یعنی شرکت یا بنگاهی که اشخاص و اموال و یا اشیاء آن ها را در برابر خطرات و حوادث بیمه می نماید.
2- بیمه گذار یا بیمه گذارنده
یعنی کسانی که سرمایه یا کالا یا جان خود را نزد موسسه یا شرکت بیمه می کنند.
3- موضوع بیمه که همان مال، جان ، اتومبیل ، مال التجاره و یا هر نوع مسئولیت حقوقی از قبیل خسارت های ناشی از رانندگی و ... می باشد مثل بیمه عمر یا اعضای بدن و ...


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  03:45 ب.ظ

معدن و صنایع معدنی همواره به عنوان یکی از مزیت های اقتصادی برای کشورهای دارنده آن به شمار می آیند و این موضوع سبب شده با وجود طولانی بودن بازده زمانی برای رسیدن به سرمایه اصلی و سود حاصل از کار ،سرمایه گذاری های کلان در این حوزه انجام شود.

• فعالیت های معدنی:
فعالیت های معدنی، به عملیات پی جویی برای یافتن کانسارها و اکتشاف و استخراج معدن و کانه آرایی کانسنگ و فرآوری مواد معدنی و متالورژی استخراجی گفته می شود.موادی که از این کانسارها به دست می آید شامل فلزهای پایه، فلزهای قیمتی، آهن، اورانیوم،زغال سنگ،الماس،آهک،نمک،پوتاس و موادی از این دست می شود.به عبارت دیگر،هر گونه موادی که نمی توان آن را از راه کشاورزی یا ساخت مصنوعی در آزمایشگاه و کارخانه به دست آورد معمولا از راه معدن کاری به دست می آید.
بر طبق ماده 3 آیین نامه اجرایی قانون معادن مواد معدنی به 6 گروه تقسیم می شوند که عبارتند از:
گروه اول: شن،ماسه،خاک رس
گروه دوم: سنگهای لاشه ساختمانی طبق بند(ص)ماده (1)قانون
گروه سوم: مواد معدنی طبقه یک به استثنای گروه های یک و دو
گروه چهارم: سنگ های تزئینی و نما
گروه پنجم: مواد معدنی طبقه دو غیر فلزی به استثنای زغال سنگ و گروه چهار
گروه ششم: مواد معدنی طبقه دو فلزی و زغال سنگ
ماده1_مواد معدنی قابل استحصال از آبها و گاز های معدنی به استثنای نمک های آبی مورد اشاره در بند(الف)ماده (3)قانون جزءمواد معدنی گروه پنجم محسوب می شوند و انجام عملیات معدنی آنها تابع مفاد این آیین نامه است.وزارت موظف است دستور العمل مربوط به عملیات معدنی استحصال املاح از منابع آبی را تهیه و ابلاغ کند.
ماده2_وزارت می بایست ضوابط و معیارهای فنی اکتشاف هر یک از گروه های یاد شده را تدوین و ابلاغ کند.
ماده3_شن و ماسه ای که از بستر رودخانه های فعال و یا فصلی صرفا به منظور استفاده در عملیات ساختمانی،بتن ریزی،راه سازی و نظایر آن برداشت شودو حاوی کانی های با ارزشی که تفکیک ان ها مقرون به صرفه نباشد،شن و ماسه رودخانه ای است.(استعلام مطابق ماده (24)قانون از وزارت نیرو انجام می شود)
ماده4_اکتشاف،مجموعه عملیات درج شده در بند(خ)ماده (1)قانون است که دارای چهار مرحله می باشد،این مراحل عبارتند از:شناسایی،پی جویی،اکتشاف عمومی،و اکتشاف تفصیلی
ماده5_اشخاص حقیقی و حقوقی متقاضی ثبت محدوده اکتشافی باید شرایط ذیل را دارا باشند:
الف:اشخاص حقیقی:
_دارابودن حداقل (18)سال سن
_نداشتن محرومیت از فعالیت های معدنی در زمان صدور پروانه اکتشاف
_عدم شمول ماده (33)قانون
_دارا بودن حداقل توان فنی و مالی
_عدم شمول قانون راجع به منع مداخله وزرا و نمایندگان مجلس و کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری
ب: اشخاص حقوقی:
_دارا بودن حداقل توان مالی و فنی
_عدم شمول قانون راجع به منع مداخله وزرا و نمایندگان مجلس و کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری،مصوب 1377
_در اساسنامه آنها موضوع فعالیت های معدنی درج شده باشد
_نداشتن محرومیت از فعالیت معدنی در زمان صدور پروانه اکتشاف
پ:اشخاص خارجی با رعایت قوانین و مقررات مربوط

• ثبت شرکت مواد معدنی:
شرکت مواد معدنی ر ا می توانید در دو قالب شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی خاص به ثبت برسانید.در زیر به ذکر شرایط و مدارک مورد نیاز جهت ثبت هر یک از این شرکت ها می پردازیم.
شرایط ثبت شرکت مواد معدنی با مسئولیت محدود:
– حداقل سرمایه اولیه صد هزار تومان
– تعهد یا پرداخت سرمایه به صورت نقدی
– وجود 2نفر عضو

مدارک لازم :
– تصویر شناسنامه
– تصویر کارت ملی
– اصل گواهی عدم سوءپیشینه کیفری
– اقرارنامه امضا شده
– صدور مجوز در صورت نیاز به مجوز

شرایط ثبت شرکت مواد معدنی سهامی خاص:
– حداقل 3نفر عضو به همراه 2 نفر بازرس  که بازرسین نباید از اعضا باشند
– میزان سرمایه اولیه مبلغ صد هزار تومان
– پرداخت نقدی حداقل 35%از سرمایه

مدارک ثبت شرکت مواد معدنی سهامی خاص :
– کپی مدارک شناسایی(کارت ملی و شناسنامه)
– اصل گواهی عدم سوءپیشینه
– اقرارنامه امضا شده
– مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
– (تنظیم وکالتنامه به نام وکیل در صورتی که امور توسط وکیل انجام پذیرد)


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 20 تیر 1397  11:32 ق.ظ

خدمات بیمه ای

    تخفیف و بخشودگی جریمه های بیمه ای شرکت ها و موسسات
    تقسیط بلند مدت بدهی های بیمه ای شرکت ها
    تهیه و تنظیم لایحه های دفاعی و شرکت در جلسه های و هیات های حل اختلاف و بدوی
    جمع آوری سابقه های بیمه ای افراد در دوره های گذشته
    تخصیص و در یافت کد گارگاهی مخصوص و جدید برای همه شرکت ها و کارگاه ها
    مشاور در امور قرارداد ها و بیمه ای شرکت های پیمانکاری


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 28 تیر 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 20 تیر 1397  11:31 ق.ظ

 
سرمایه در گردش

آن مقدار دارایی جاری که از محل منابع مالی بلند مدت تامین شده باشد را سرمایه در گردش می نامند. سرمایه در گردش ناخالص به صورت کل دارایی های جاری و سرمایه در گردش خالص به صورت مازاد دارایی جاری بر بدهی جاری تعریف می شود. میزان سرمایه در گردش شاخصی است برای تشخیص درجه نقدینگی و عدم اعسار یک شرکت، به ویژه اگر در مقایسه با دیگر شاخص ها و نسبت های مالی به کار گرفته شود. 


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 28 تیر 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 20 تیر 1397  11:27 ق.ظ


تعهدهای کارفرما در  قوانین  کار  و  تعریف کارفرما

تعهدهای کارفرما در  قوانین  کار و امور اجتماعی به ترتیب زیر می باشد:

الف: کارفرما شخصی حقیقی یا حقوقی می باشد که کارگر به درخومی باشد و به حساب او در مقابل دریافت حق السعی کار می کند. مدیران و مسئولان و به طور عموم همه کسانی که عهده دار اداره کارگاهها می باشند و  نماینده کارفرما محسوب می شوند و کارفرما مسئول همه تعهدهایی می باشد که نماین‘دگان مذکور در قبال کارگر به عهده می گیرند. در صورتی که نماینده کارفرما خارج از اختیارات خود و  متعهد نشود و کارفرما آن را نپذیرد و  در مقابل کارفرما ضامن می باشد.

ب: در  قوانین  تامین اجتماعی کارفرما چنین تعریف شده می باشد: کارفرما شخصی حقیقی یا حقوقی می باشد که بیمه شده به امریا به حساب او کار می کند همه کسانی که به نمونه مدیر یا مسئول عهده دار اداره کارگاهها می باشند نماینده کارفرما محسوب می شوند و کارفرما مسئول  صورت دادن همه تعهدهایی می باشد که نمایندگان مذکور در قبال بیمه شده به عهده می گیرند.

تعریف قرارداد کار

قرارداد کارعبارت می باشد از قراردادی کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق‌السعی کاری را جهت  مدت موقت یا مدت غیرموقت  جهت  کارفرما  صورت دادن می‌دهد.
ویژگی‌های قرارداد کار

جهت  صحت قرارداد کار در زمان انعقاد قرارداد رعایت مقررات  ذیل لازم الاجرا  می باشد:

مشروعیت مورد قرارداد


معین  شدن موضوع قرارداد

عدم ممنوعیت  قوانین ی و شرعی طرفین در تصرف اموال یا  صورت دادن کار مورد نظر
لازم به ذکر می باشد اصل بر صحت همه قراردادهای کار می باشد مگر آنکه بطلان آنها در مراجع ذیصلاح به اثبات رسد. قرارداد کار علاوه بر مشخصات دقیق طرفین  می بایست حاوی موارد ذیل باشد:

    نوع کار یا حرفه یا وظیفه ایکه کارگر می بایست به آن اشتغال یابد
    حقوق یا مزد مبنا و لواحق آن
    ساعات کار و تعطیلات و مرخصی ها
    محل صورت دادن کار
    تاریخ انعقاد قرارداد کار
    مدت قرارداد و چنانچه کار جهت  مدت معین باشد
    موارد دیگری که عرف و عادت شغل یا محل ایجاب نماید


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 20 تیر 1397
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :3  
  • 1  
  • 2  
  • 3